در مراسم گاورنرز اواردز امسال، بازیگرهایی مثل جیکوب الوردی، ال فانینگ و میا گاث شرکت داشتن. این رویداد، بازخوردهای زیادی داشت و شاید بشه گفت مهم ترین اتفاقش، اعطای اسکار افتخاری به تام کروز بود. رسانه ها و منتقدها این رویداد رو یکی از پرستاره ترین و تاثیرگذارترین دوره های این مراسم دونستن.

دریافت اسکار افتخاری تام کروز به عنوان جبران دیر موقع دیده شد و خیلی از طرفدارها و منتقدها گفتن که بالاخره آکادمی به کارنامه ی طولانی و تاثیرگذار این بازیگر در سینما احترام گذاشت.
دبی آلن به عنوان یک رقصنده، کارگردان و بازیگر پیشگام، تحسین شد که نسل های زیادی، باهاش خاطره دارن و این فرد، عملا منبع الهامشون قرار گرفته. رسانه ها به این موضوع اشاره کردن که جایزه ی این فرد، نماد توجه آکادمی به هنرمندهای چندوجهی هست.
منتقدها به این موضوع اشاره کردن که این رویداد تصویری از اینه که آکادمی در حال بازتعریف جایگاه اسکار افتخاری هست و صرفا به بازیگرها اهمیت نمیده بلکه به هنرمندهای پشت صحنه و فعالیت های بشردوستانه هم پرداخته.
در شبکه های اجتماعی، لحظه ی دریافت جایزه توسط تام کروز، بیشترین بازدید و واکنش ها رو داشت.
برخلاف اسکار اصلی، این مراسم رقابتی نیست و بیشتر به عنوان تجلیل و بزرگداشت برگزار میشه. همین باعث شد بازخوردها بیشتر روی جنبه ی احساسی و نمادین تمرکز داشته باشه و وارد مسائل رقابتی نشه.
اما انتقادات منفی که بسیار دوست داشتنی هستن. بعضی از رسانه ها گفتن که پوشش خبری، بیشتر به فرش قرمز و لباس ها اختصاص داشت و به خود جوایز و دست آوردهای هنری توجه نشد.
هرچند انتخاب تام کروز توسط افراد زیادی تحسین شد اما بعضی از منتقدها عقیده دارن که اسکار افتخاری برای این بازیگر، بیشتر جنبه ی تجاری و جلب توجه داشت و لزوما نوعی تقدیر واقعی از هنر نیست.
بعضی از تحلیلگرها به این موضوع اشاره کردن که انتخاب ها هنوز به اندازه ی کافی بازتاب دهنده ی تنوع فرهنگی و جنسیتی در سینما نیست.
به طور کلی، انتقادها بیشتر درمورد نحوه ی برگزاری و انتخاب ها مرتبط هست و خود مراسم، چیزی نیست که زیر سوال رفته باشه.