وقتی تلفن زنگ خورد، فیلمی از ایوا رادوویویچ، کار تامل برانگیزی درمورد خاطرات، جابه جایی و تاثیرات روانی تبعیده.
این فیلم درمورد فردی به اسم لانا هست که در کودکی، مجبور به ترک کشورش در زمان جنگ یوگسلاوی میشه و با یه ساختار غیر خطی، ده بار لحظه ی دریافت تماس تلفنی رو تکرار میکنه که هر بار اطلاعات جدیدی درباره ی زندگی لانا و اطرافیانش رو آشکار میکنه.

این تماس ها اول از خبر مرگ پدربزرگ شخصیت اصلی شروع میشن و در ادامه، درمورد علاقه اش به یه پسر آنارشیست، بازی های جاسوسی بچه گانه، خداحافظی کردن با دوستان و مشکلات پدر لانا با یه خلافکار هستن.
فیلم بیشتر از اینکه روی واقعیت های تاریخی تمرکز کنه، سراغ بررسی خاطراتی رفته که در دوره ی کودکی ایجاد میشن و با گذر زمان، روی وضعیت روانی فرد تاثیر میذارن.
این فیلم سعی کرده یه فضای نوستالژیک و تاریخی رو به تصویر بکشه و متعهد به سبک خاص فیلمای مستقل اروپایی هست.
این فیلم تا حد زیادی مفهوم از دست دادن یک کشور رو روایت میکنه و نشون میده که چطور یه تماس تلفنی میتونه با تاریخ، هویت و گذشته ی فرد، ارتباطی نوستالژیک و معنادار داشته باشه. کارگردان از تجربه ی خودش در دوره ی جنگ یوگسلاوی استفاده کرده و فیلم رو با الهام از خاطرات کودکی خودش ساخته.
فیلم زنگ تلفن، کاوشی در ذهن و حافظه به حساب میاد و محصول مشترک صربستان و آمریکاست.